*Type
;
De Brits Korthaar is een vrij grote/gespierde kat met een brede borst, sterke en
krachtige rug, forse benen, en een vrij dikke,korte tot middellange staart
(waarvan de top lichtjes af gerond is). De schedel is breed, rond en massief.
Korte,brede rechte neus, die een lichte kromming vertoont. De oren zijn klein en
aan de toppen lichtjes afgerond. De grote,ronde ogen zijn wijd open, en ver uit
elkaar staand; deze kunnen koperkleurig, donker oranje, blauw, blauwgroen, of
odd-eyed zijn, dit naargelang de kleur van de vacht. De vacht komt in een ruim
aantal kleuren en patronen voor, waaronder -de effen kleuren (non-agouti), -de
kleurencombinaties (tortie/schildpad/calico/bicolor/harlekijn) -de tabby's (blotched/spotted/mackerel),
tipped (Chinchilla/shaded), -colorpoints & tabbypoints. De vacht is kort en
dicht, met een goede ondervacht (met fijne textuur). De vacht lijkt sterk op een
pels. Een kater kan makkelijk 7 à 8 kg wegen, en poes weegt meestal een 2 à
3-tal kg minder. Dit gewicht is echter geen noodzaak, want vaak wegen ze minder
of soms zelfs meer (volwassen dieren die gecastreerde/gesteriliseerde worden,
worden over het algemeen zwaarder als voor de ingreep).
*Herkomst
;
De Brits Korthaar heeft z'n bestaan te danken aan de fokkers-ambitie van de
Engelsen. Zij streefden in 1880 naar huisdieren met een uniform uiterlijk, die
tegelijkertijd zoveel mogelijk kleurenvariaties vertoonden. Al in 1911 won een
blauwe Brits Korthaar de trofee "Best in Show". Door kruising met
Perzen kregen de Brits Kortharen meer kopomvang en lichaamsvolume, en werden zo
de "ronde",compacte katten die tegenwoordig zo geliefd zijn. Toch werd
reeds in het begin van de 19de eeuw al naar dit ras gefokt, maar dan met de
"gewone-" (straat-) kat of huis-tuin-keuken-kat. Pas later toen ze
gekruist werden met Perzische katten, bekwam men dit "knuffelbeer"ras.
*Karakter & temperament
;
Je zou dit ras een "probleemloze kat" kunnen noemen. Het is een
aanhankelijk ras, is vriendelijk, knuffelig, robuust, rustig, gezellig, en
tolerant t.o.v. soortgenoten, en/of andere huisdieren. Het is een kindervriend,
niet kleinzerig, en best vaak bereid tot een spelletje, alhoewel ze ook zeer
tevreden zijn als ze bij het "baasje"
op schoot, of in de zetel mogen liggen. Zoals alle katten is dit ras ook wel
eens eigenzinnig, en wil dan z'n eigen willetje doordrukken..., maar voelt zich
niet beledigd als dat niet lukt, en legt zich er snel bij neer. Het is een
perfecte binnenshuis-kat, die het niet noodzakelijk vind om naar buiten te
mogen. Indien deze katten toch de mogelijkheid hebben om naar buiten te gaan,
gaan ze meestal niet ver uit de buurt van het "baasje" en de woning. Het is een zeer rustig ras, en
laat zich door lawaai niet snel van z'n stuk brengen. Het is een kalme en lieve
kat die gerust 'ns alleen thuis kan blijven zonder te treuren.
*Verzorging ;
Dit ras heeft geen speciale verzorging nodig, kammen zou zelfs overbodig kunnen
zijn, daar dit ras kortharig is en geen klittende vacht heeft. Maar om de vacht
gezond te houden, en de kans op haarballen in de maag van de kat zoveel mogelijk
te beperken, is het echter wel aan te raden om een Brit zeker wekelijks een
goede kambeurt te geven. Veel katten vinden het trouwens heerlijk, en genieten
van dit gezellige moment met het "baasje".
*Type ;
De
dicht ingeplante vacht ,voelt stevig aan,is veerkrachtig en ligt door de dikte
en dichtheid van de vacht niet glad aan,maar staat een beetje van het lichaam
af. Sommige Brits (Half-) Langhaarkatten hebben een te losse, lange of zachte
vacht, deze zijn niet geschikt voor tentoonstellingen. De vacht van de Brits
(half)langhaar kan erg veel verschillende kleuren en kleurpatronen hebben. De
bekendste/populairste kleur is effen blauw.
De
effen gekleurde komen o.a. ook voor in wit, zwart, blauw, rood, crème,
chocolate en lilac.
Ze
behoren koper tot oranjekleurige ogen te hebben met uitzondering van de effen
witte die ook twee blauwe ogen kan hebben of odd-eyed mag zijn. Er mag in de
vacht van effen gekleurde katten geen witte haren of aftekeningen voorkomen.
Parti-colours zijn gekleurde katten met witte delen in de vacht, in
verschillende variëteiten.
Deze
noemt men ook wel de bicolour en de tricolour. Dit ras bestaat echter ook in de
point-, tabby- & tortie- variëteiten, en ook de tabby-point, shaded, smoke,
etc. hebben hun intrede al gedaan.
Niet alleen door de kwaliteit van de vacht onderscheidt de Brits (Half-)Langhaar
zich van de kortharige huiskatten, maar voornamelijk ook door lichaamsbouw, die
enige overeenkomsten vertoont met de bouw van de Perzische kat. Ze behoren een
brede borstkas en een korte gespierde rug te hebben,de bouw behoort in alle
opzichten gedrongen te zijn. De poten zijn kort en recht, met ronde, stevige
voeten.
*Herkomst ;
De
herkomst van de Brits (Half-) Langhaar moeten we in het Groot-Brittannie van
rond 1900 zoeken... In 1870 begonnen welgestelde Engelsen met het showen en
tentoonstellen van exotische raskatten die bijna zonder uitzondering uit
Aziatische landen afkomstig waren. Veel kattenliefhebbers uit die tijd hadden
niet alleen exotische katten maar ook heel gewone huiskatten. Deze katten werden
door de society heel gewoontjes gevonden. Het type van deze huiskatten liep
nogal uiteen omdat er nooit op een weloverwogen manier mee gefokt was. Bij een
aantal liefhebbers ontstond de wens om ook de boerenkatten van Engelse bodem te
gaan betrekken in de raskattenfokkerij, zodat deze op de shows als tegenhanger
konden dienen voor de veelal fijngebouwde oosterse kortharige rassen. Ze
selecteerden hun huiskatten op een compacte en gedrongen bouw en kruisten deze
met Perzische katten om tot het gewenste type te komen. In het begin werd het
ras, inmiddels Brits (Half-) Langhaar genoemd, alleen in de vachtkleur blauw
gefokt, aangezien deze kleur destijds als bijzonder chique werd beschouwd. Omdat
er bij de Britten af en toe Perzen werden/worden ingekruist om het
gedrongen/ronde type te behouden en/of verbeteren, zijn vele Brits Kortharen drager
van het Langhaar-gen... met als resultaat, dat er uit een combinatie
"Brits Korthaar X Brits Korthaar" naast de Brits Korthaar-kittens
regelmatig ook één of meerdere Brits Langhaartjes in het nest zitten.
De
Brits (Half-) Langhaar heeft zich in korte tijd tot een populaire raskat
ontwikkeld. Tot op de dag van vandaag worden er bij tijd en wijle nog steeds
Perzische Langhaar-katten gebruikt om te voor komen dat de Britse (Half-)
Langhaar aan type verliest. Men kende vroeger vrijwel alleen de blauwe- en
anderszins effen gekleurde katten of tabbykatten, tegenwoordig wordt de Brits
(Half-) Langhaar reeds in vele verschillende kleuren gefokt.
*Karakter &
temperament ;
Katten
van dit ras staan bekend om hun gelijkmatige en aangename humeur. De meeste
katten zijn uiterst verdraagzaam en vriendelijk, en ze hebben een groot
aanpassingsvermogen... De kittens zijn tot op een leeftijd van ongeveer een tot
twee jaar zo speels als alle andere katten, maar daarna worden de meeste wat
minder actief en laten ze hun aanwezigheid in huis nooit erg nadrukkelijk
blijken, het ligt niet in hun aard om luidruchtig aandacht te vragen. Ze kunnen
zichzelf redelijk goed bezighouden. Soms liggen ze uren ergens te slapen, maar
ze houden er ook van om geknuffeld te worden, en veel contact met de huisgenoten
stellen ze zeker op prijs.
Katten
van dit ras zijn erg tolerant en gaan doorgaans goed om met soortgenoten en/of
andere huisdieren. Ze kunnen het tevens goed vinden met kinderen. Een voorwaarde
hiervoor is dat ze goed gesocialiseerd zijn.
Het
karakter van de Langharige Brit is in de meeste gevallen nog iets zachtaardiger
dan dat van de Brits Korthaar, maar verder lijkt hun karakter heel sterk op dat
van hun kortharige soortgenoot.
*Verzorging
;
De
Britse (Half-) Langhaar heeft een goede vachtverzorging nodig. Normaal gesproken
is een wekelijkse borstelbeurt met een borstel voldoende om de vacht in goede
conditie te houden. Een rubberen borsteltje kan een goed hulpmiddel zijn om dode
en losse haren eenvoudig uit de vacht te verwijderen, maar wees met het gebruik
hiervan wel wat terughoudend, aangezien u hiermee ongewild de vacht kunt
beschadigen. Regelmatig kammen beperkt/verminderd trouwens de kans op
haarballen in de maag van de kat. De meeste katten van dit
aanhankelijke ras vinden het trouwens heerlijk, en genieten intens van dit
gezellige moment met het "baasje".
*Weetjes ;
*Een
Halflanghaar-gen bestaat niet ! Bij dit ras kan de vacht
verschillende vachtlengtes hebben... dit kan gaan van half-lang, tot
langharig…en varieert dus van kat tot kat, zelfs binnen een nest kan de
vachtlengte van de kittens verschillen.
*De
Brits Langhaar wordt nog niet bij alle verenigingen erkend, omdat velen dit
ras nog niet "willen" zien als "ras", maar eigenlijk
beschouwen als een Brits Korthaar met een "uiterlijk-foutje"... omdat
volgens hen de Brit kortharig hoort te zijn, en de Langharige variant binnen
dit ras enkel een overblijfsel is van het inkruisen met Perzen. Fokkers die bij
dergelijke verenigingen zijn aangesloten krijgen voor de Langharige kittens uit
het nest dan ook geen stamboom, maar een afstammingsbewijs (het blijven
tenslotte wel raskittens)... al wordt er voor deze Langharige kittens soms
ook wel een “Brits Korthaar-stamboom” aangevraagd, zo hebben ze dan toch een
officiële stamboom. Fokkers van dit ras willen echter heel graag een
volledige erkenning van deze mooie katten, en streven daar dan ook hard naar.
Gelukkig zijn er al behoorlijk wat verenigingen die het ras wèl erkennen. (Ook
onze BLH-kittens krijgen de stamboom die ze verdienen !)
*Uit
de combinatie van 2 Brits Kortharen die beiden drager zijn van het Langhaar-gen,
alsook uit de combinatie van een Brits Korthaar (die al dan niet het
Langhaar-gen draagt) & een Brits Langhaar, kunnen zowel Kort- en/of
Langharige kittens komen. Uit de combinatie van 2 Brits Langharen zullen enkel
Langharige kittens komen.
* De Brits Langhaar wordt niet in elk land met deze benaming vermeld, zo zijn er nog een aantal benamingen die enkel naar dit ras verwijzen... Zoals; Brittanica (België), bij erkenning in Nederland zou men het ras willen benoemen als "Lowlander", in Duitsland spreekt men over "Highlander", in Frankrijk heten ze “Celtic”. Andere vaak voorkomende benamingen zijn o.a.; "British Longhair", "pluisjes", etc... M.a.w.; zelfde ras,andere namen
*Type
;
De Selkirk Rex heeft een compact lichaam, en gespierde poten. De kop is breed,
rond, en massief. Middelgrote oren, die aan de toppen lichtjes afgerond zijn. De
ogen zijn rond, en wijd uit elkaar staand. De kleur van de ogen varieert,
naargelang de kleur van de vacht. Dit ras bestaat in 2 varianten, nl.: de
kortharige, en de langharige. Bij
de langharige versie komt de prachtige vacht het best tot z'n recht. Dit ras
lijkt heel sterk op de Brits Kort-/ Langhaar. (Het was/is uiteindelijk ook de
bedoeling dat de Selkirk Rex goed op de Brit zou lijken, met als enige opvallend
verschil dat de Brit gladharig is, en de Selkirk Rex krulletjes heeft !) De
vacht is dik en gekruld, zelfs de snorharen ! Echter, de snorharen van de Selkirk Rex zijn vrij broos, en
breken daardoor sneller af.
Doordat de vacht zo mooi gekruld is, wordt dit ras ook vaak de "sheep Coat
Cat" (=schapenvacht kat) genoemd. De vacht vertoont meest krullen op de
flanken, buik, “broek”, hals en hoofd, op de rug zijn de krullen vaak iets
minder aanwezig. De vacht komt tevens in verschillende kleuren/
kleurencombinaties/en tabby-variëteiten voor, voelt zacht aan, en het lijkt als
het ware alsof deze gepermanent is. Echter, de Langhaar heeft een ander type
krul als de Korthaar, bij de Langhaar zijn de krullen vaak erg duidelijk
omlijnd, terwijl de vacht van de Korthaar eerder “golvend” is.
Langhaarà
Korthaarà
*Herkomst
;
De Selkirk Rex werd pas in de jaren '80 (per toeval) ontdekt. Een gewone huiskat
had een kitten ter wereld gebracht die krulletjes bleek te hebben. Deze
allereerste "Selkirk Rex" werd geboren in 1987 in de Verenigde Staten.
Deze kat vertoont geen andere opvallendheden, het gaat hier enkel om een
natuurlijke(!) vacht-mutatie. De eersten die ermee verder wilden fokken, waren
zo enthousiast dat er heel wat inspanning en "denkwerk" aan vooraf is
gegaan, om de kans op het inkruisen van erfelijke ziektes zoveel mogelijk uit te
sluiten, daarom werd de Selkirk Rex eerst gekruist met Brits Kort-/& Brits
Langharen… en zo bekwam men stilaan dit mooi-/ en speciaal uitziend ras, met
heel lief karakter. Omdat De
Selkirk nog vrij “nieuw” ras is, wou/wil men het ras dus nog
“verbeteren” en de genenpool verbreden, daardoor ging men dan ook kruisen
met andere rassen, o.a.; de American Shorthair, Perzen, Exotics, en Brits
Kort-/-Langhaar, want het was/is dan ook de bedoeling dat de Selkirk Rex qua
uiterlijk zo goed mogelijk op de Brit lijkt, hetzij dan met een ander type haar.
Dankzij al de inspanningen van de Amerikaanse fokkers, werden deze katten
officieel erkend als ras, onder de naam "Selkirk Rex". En er bestaat
zelfs al een volledige rasbeschrijving, en rasstandaard, maar deze zijn echter
enkel van belang voor shows en tentoonstellingen. Dit vrij nieuwe ras is nog
behoorlijk zeldzaam, maar is dankzij z’n leuke uitstraling en erg lief
karakter sterk in opmars ! Vooral in Amerika is het ras al erg populair, terwijl
het in Europa nog vrij onbekend blijkt te zijn onder de kattenliefhebbers… Tot
in 2015 is het toegestaan om de Selkirk rex nog te kruisen (met Britten, Perzen,
& Exotics), daarna zou de genenpool breed genoeg moeten zijn, en zou de
Selkirk Rex een uniform type moeten hebben, zodat het overbodig is om verder nog
andere rassen te gaan inkruisen.
*karakter en temperament
;
De Selkirk Rex heeft een heel zachtaardig, en meegaand karakter, zijn makkelijk
in omgang, erg lief, aanhankelijk, en zeer tolerant t.o.v. andere katten, en/of
andere huisdieren. Ze zijn dol op kinderen, en erg sociaal. Het is een ideale
huiskat, en wil niet noodzakelijk naar buiten kunnen. Het is een kat die het
perfect vind om als "binnen"kat te leven. Hun karakter lijkt enorm op
dat van de Brit.
*Verzorging
;
Een voordeel van de typische vachtstructuur is, dat kammen of borstelen
nauwelijks nodig is. Om de vacht gezond te houden, en de kans op haarballen in
de maag van de kat zoveel mogelijk te beperken kan men best de kat af en toe
eens kammen, de kat geniet trouwens
van die gezellige momenten met hun "baasje".
Echter, teveel kammen kan de vacht “beschadigen”, de krul wordt er
dan uitgekamd. Indien dit het geval zou zijn terwijl de kat moet net aan een
show zal deelnemen, dan volstaat het om de kat b.v. lichtjes te bevochtigen met
de handen of plantenspuit, op die manier zullen de
krullen weer gauw verschijnen.
*weetje
;
*De Selkirk Rex is geen verwant van de andere erkende Rex-rassen (zoals o.a. de
Devon-, of Cornish Rex). En in tegenstelling tot de andere Rex-rassen, is de
Selkirk een kat die net als de meeste andere rassen wel zal ruien. *Officieel
mag de Selkirk nog steeds gekruist worden met andere rassen zoals de Brit en de
Pers, de kittens uit deze combinaties worden steeds Selkirk Rex genoemd, en
hebben een stamboom ! Maar in deze Selkirk-nestjes treft men dan vaak 2 soorten
kittens aan; gladharige kittens (zonder krullen), en "Rex" kittens (mèt
krulvacht), deze worden dan Selkirk Rex Straight en Selkirk Rex Curly genoemd.
Naargelang de vachtlengte (en ras) van de "niet-Selkirk ouder", kunnen
er kortharige èn langharige kittens geboren worden.
Binnen het Selkirk-ras kunnen er dus eigenlijk 4 soorten voorkomen:
-Selkirk Rex Longhair (lange krulvacht)
-Selkirk Rex Shorthair (korte krulvacht)
-Selkirk Longhair Straight (lange vacht zonder krullen), lijkt heel sterk op een
Brits Langhaar (ook wel Brittanica of Lowlander genaamd)
-Selkirk Shorthair Straight (korte vacht zonder krullen), lijkt heel sterk op de
Brits Korthaar.
Maar lang niet alle Selkirk kittens hebben ouders van verschillende rassen, vaak
zijn beide ouders Selkirk (Rex).
*Type
;
De Ragdoll is een massieve, grote kat met een gespierd lichaam, brede/goed
uitgebouwde borst, zware achterhand, middellange/zware benen waarbij de
achterste langer zijn als de voorste. De poezen zijn opvallend kleiner dan de
katers. De staart is lang, middelsterk aan de basis, en versmalt lichtjes naar
het einde toe. Hij is dichtbehaard en borstelig.
De
middelgrote kop heeft een gemodificeerde wigvorm. De neus vertoont een lichte
boog in het bovenste deel. Brede wangen die versnallen naar de snoet toe. De
oren zijn middelgroot en hebben afgeronde toppen.
De
grote ovale ogen zijn bij de (standaard-/oftewel point-) Ragdoll altijd blauw
(licht-/of felblauw).
Daarnaast
heeft dit ras ook een solid (effen-/oftewel non-pointed-) variant, deze komt in
heel veel kleuren & kleurcombinaties voor, en heeft geen blauwe ogen.
De
vacht van de Ragdoll is middellang, dicht, en zeer zacht (zijdeachtig). Het haar
is het langst op de buik, en in de hals (waardoor dit ras een kraag vertoont).
Op de snoet en kop; korte haren, die wat langer worden naar de schouders toe. Op
de (voor)poten is het is de beharing kort tot middellang. Katers kunnen
makkelijk 8kg (of meer) wegen, poezen over het algemeen zo'n 2 à 3-tal kg
minder. Maar lang niet alle Ragdoll's wegen zo zwaar.
*Herkomst
;
Dit ras werd voor het eerst ontdekt in de jaren '60 in Califorië. De eerste
Ragdollkittens werden geboren uit een witte Pers, die was gekruist met een
Heilige Birmaan. Het ras werd gefokt door Ann Baker, en is in 1965 officieel
erkend als ras. Enkel de zeer rustige katten werden gebruikt om mee verder te
fokken, waardoor men deze zeer lieve raskatten bekwam. Dit ras heeft z'n naam te
danken aan de volledige overgave van de kat bij het optillen (een Ragdoll
ontspant al z'n spieren bij het optillen, en laat zich als het ware hangen),
vandaar de naam Ragdoll* (*lappenpop). Er werd aanvankelijk verteld en
beschreven, dat destijds die witte Pers uit de jaren '60 door een wagen werd
aangereden, en een heup had gebroken, ze was op dat moment drachtig. De kittens
die kort daarna werden geboren, vertoonden allemaal een soort
"verlamming" bij het optillen, en al gauw werd de link gelegd dat dit
een gevolg was van het ongeval van de moederpoes. Maar dit blijkt echter niet
meer dan een fabeltje te zijn, aangezien een ongeval van de moederpoes niets kan
veranderen aan het erfelijke materiaal, en dus zeker niet kan doorgegeven worden
aan latere generaties: dit is genetisch gezien onmogelijk !
*Karakter & temperament
;
De Ragdoll is één van de meest ontspannen en aanhankelijke kattenrassen, is
zeer verdraagzaam, aardig, en vooral heel lief. Het is een enorm intelligent
ras, en leert heel snel bij. Men kan deze kat moeiteloos leren apporteren, en
sommige leren zelfs "een pootje" geven. De Ragdoll gebruikt zelden de
nagels tijdens het spelen, en is zeker niet het type kat die het probeert om de
nagels aan het meubilair te scherpen. Ragdoll's hebben een hoop positieve
eigenschappen, ze hebben dan ook geen enkel probleem met andere huisdieren en/of
soortgenoten. Indien er zich een andere kat dominant opstelt, druipen ze liever
af, dan een confrontatie aan te gaan. Men kan dit ras dan ook een perfecte
"huiskat" noemen. Door de vele goede eigenschappen is het eigenlijk af
te raden dat dit ras de "vrije buitenloop" heeft, want dit zeer
sociale ras gaat zonder problemen met vreemden mee. Doordat de Ragdoll zich door
iedereen laat strelen, en zelfs zonder moeite met anderen meeloopt, is dit de
ideale kans voor liefhebbers van mooie raskatten... Het is echter al vaker
gebeurd dat een Ragdoll "in het niets" verdwijnt ! Dus het is niet aan
te raden deze katten zonder buitenren (of een "voor katten" afgezette
tuin) buiten te laten lopen.
*Verzorging
;
Dit ras heeft geen uitgebreide verzorging nodig. De vacht van deze
halflangharige kat, klit bijna nooit. 1 à 2 maal per week een goede kambeurt
volstaat om de vacht gezond te houden, en de kans op haarballen in de maag van
de kat zoveel mogelijk te beperken. Veel katten vinden het aangenaam om vaker
een kambeurt te krijgen, en genieten tenvolle van dit moment om gezellig samen
te zijn met hun "baasje"
.
*weetje
;
Er wordt van de Ragdoll wel 'ns beweerd dat dit ras compleet gevoelloos zou zijn
voor eender welke vorm van pijn..., maar deze bewering is echter onmogelijk, en
zéker niet bewezen ! Dat dit ras niet kleinzerig is, is echter wèl een feit.
En wie weet, misschien ligt bij dit ras de pijngrens iets hoger als bij de
meeste rassen, maar daar kan men naar blijven gissen natuurlijk... wie van z'n
dier houdt, zal zoiets dan ook niet gaan uittesten. Dat de Ragdoll geen pijn kan
voelen, is dus compleet absurd, en niets meer als een fabeltje !
© Copyright 2006 Cattery Starlicious
~ designed & made by Rachel ~
Chaitanya's Persians
